Przejdź do treści
  • Brak sugerowanych wyników, ponieważ pole wyszukiwania jest puste.

rua, ruf i autoryzacja raportów

rua i ruf to tagi rekordu DMARC, które informują odbiorców, dokąd wysyłać raporty. rua prosi o raporty zagregowane: codzienne podsumowania, kto wysyłał pocztę jako dana domena i jak wypadła ona w SPF, DKIM i dopasowaniu (alignment). To właśnie na tych danych faktycznie opiera się praca z DMARC. ruf prosi o raporty o błędach dotyczące pojedynczych wiadomości, a większość dużych odbiorców wysyła ich niewiele lub wcale. Jeśli adres raportów znajduje się w innej domenie niż ta, która publikuje politykę, ta druga domena musi opublikować niewielki rekord autoryzacji, w przeciwnym razie odbiorcy ignorują ten adres.

DMARC rua a ruf: o co prosi każdy tag

rua ruf
Prosi o Raporty zagregowane Raporty o błędach (forensic)
Co się otrzymuje Podsumowania XML od każdego odbiorcy, zwykle codziennie Raporty o pojedynczych wiadomościach, które nie przeszły weryfikacji
Gdy brak tagu Odbiorcy nie mogą wysyłać raportów zagregowanych Odbiorcy nie mogą wysyłać raportów o błędach
Jak często przychodzą Większość dużych odbiorców je wysyła Wielu odbiorców w ogóle ich nie wysyła
Prywatność Liczby, adresy IP, domeny, wyniki Mogą zawierać nagłówki wiadomości lub całą wiadomość

Oba tagi przyjmują listę identyfikatorów URI oddzielonych przecinkami, a odbiorcy wysyłający raporty muszą obsługiwać mailto::

_dmarc.example.com.  TXT  "v=DMARC1; p=none; rua=mailto:dmarc-reports@example.com"

Zawartość obu typów raportów opisuje artykuł Raporty zagregowane (RUA) a szczegółowe (RUF). Pozostałe tagi rekordu opisuje artykuł Tagi DMARC: p, sp, np, adkim, aspf, rua, ruf, fo i t.

Co robi tag rua

rua to lista adresów, na które mają być wysyłane zagregowane raporty zwrotne. Bez niego odbiorcy nie mogą wysyłać raportów zagregowanych. Rekord p=none bez rua niczego nie zbiera.

Każdy raport ma format XML i zwykle jest skompresowany gzipem. Obejmuje politykę znalezioną przez odbiorcę, adresy IP nadawców, liczby wiadomości, wyniki i domeny SPF oraz DKIM, informację, czy każda z nich była dopasowana, oraz to, co odbiorca zrobił z pocztą. Odbiorcy powinni wysyłać raporty co najmniej raz na 24 godziny. W praktyce Google i Microsoft zwykle wysyłają je raz dziennie.

Nie każdy odbiorca je wysyła. Wysyłanie jest zalecane, a nie wymagane, i odbiorcy mogą z niego zrezygnować. Spotykane czasem twierdzenie, że każdy serwer pocztowy, do którego wysyłana jest poczta, będzie przesyłał codzienny raport, jest przesadzone, więc nie należy na nim polegać przy planowaniu.

Dokąd kierować rua:

  • Nie do prywatnej skrzynki. Używać konkretnej skrzynki lub grupy Microsoft 365, a nie dostarczać raportów do skrzynki użytkownika. Google sugeruje dedykowaną grupę lub skrzynkę.
  • Dla większości domen praktycznym rozwiązaniem jest usługa raportowania. Istnieje wiele usług zewnętrznych, które przetwarzają raporty zagregowane DMARC. Raporty są przeznaczone do analizy przez oprogramowanie, a nie do czytania przez ludzi w kliencie poczty. Co powinien pokazywać wizualny widok raportów, opisuje artykuł Co powinna pokazywać wizualna analiza DMARC.
  • Lista powinna być krótka. Odbiorcy wysyłają raporty na każdy wymieniony adres tylko w granicach własnych limitów liczby obsługiwanych adresów.

Odczytywanie raportu zagregowanego pole po polu opisuje artykuł Raport zagregowany DMARC pole po polu.

Co robi ruf i dlaczego często nic nie przychodzi

ruf to lista adresów, na które mają być zgłaszane informacje o błędach dotyczące konkretnych wiadomości. Obecny termin to raporty o błędach (failure reports). Wiele narzędzi i dostawców nadal mówi o „raportach forensic”. To to samo.

Nie należy się po nich wiele spodziewać:

  • Odbiorcy mogą zdecydować się na ich wysyłanie, a odbiorcy dbający o prywatność albo mocno redagują informacje w takich raportach, albo w ogóle ich nie wysyłają.
  • Mówi się w nim także, że „większość odbiorców poczty odmawia ich wysyłania ze względu na ochronę prywatności”.
  • Wielu dużych dostawców ogranicza je lub całkowicie wyłącza.
  • Gmail nie obsługuje ruf.
  • Microsoft 365 „nie wysyła raportów DMARC Forensic... nawet jeśli istnieje prawidłowy adres ruf=mailto:”.

Pusta skrzynka ruf nie oznacza więc, że nic nie zawodzi. Do tego służą raporty zagregowane.

Raporty, które odbiorca jednak wysyła, mogą zawierać pola nagłówka lub całą wiadomość, w tym dane osobowe. Każdy, kto o nie prosi, powinien mieć mechanizmy kontroli postępowania z tymi danymi. Jeśli ruf jest potrzebny do konkretnej diagnozy, należy ograniczyć jego zakres i czas trwania, kontrolować i weryfikować adresy, redagować dane i używać bezpiecznego transportu. Najpierw warto przeprowadzić przegląd pod kątem prywatności.

Tag fo określa, kiedy generowane są raporty o błędach. Wartość domyślna fo=0 prosi o raport tylko wtedy, gdy żaden mechanizm nie daje dopasowanego wyniku pass. fo=1 prosi o raport, gdy zawiedzie którykolwiek mechanizm. Bez ruf tag fo nic nie robi. Szczegóły opisuje artykuł Tagi DMARC: p, sp, np, adkim, aspf, rua, ruf, fo i t.

Wysyłanie raportów do innej domeny: autoryzacja raportów

To element, który często zaskakuje. Załóżmy, że example.com publikuje:

_dmarc.example.com.  TXT  "v=DMARC1; p=none; rua=mailto:reports@reports.example.net"

example.net to inna domena organizacyjna. Bez kontroli każdy mógłby opublikować rekord DMARC kierujący zalew raportów do skrzynki, która do niego nie należy. Dlatego odbiorca musi potwierdzić, że domena docelowa zgodziła się przyjmować raporty dla example.com.

Odbiorca szuka rekordu TXT pod:

<policy-domain>._report._dmarc.<destination-host>

W tym przypadku jest to example.com._report._dmarc.reports.example.net. Jeśli co najmniej jeden rekord TXT pod tą nazwą daje się przetworzyć i zaczyna się od v=DMARC1, miejsce docelowe jest autoryzowane:

example.com._report._dmarc.reports.example.net.  TXT  "v=DMARC1"

W przeciwnym razie odbiorca musi zignorować ten adres. Ta sama kontrola dotyczy adresów ruf.

Na co zwrócić uwagę:

  • Ten rekord publikuje domena docelowa, a nie właściciel domeny wysyłającej. Odbiorca raportów publikuje taki rekord w swoim DNS, jeśli chce otrzymywać raporty dla innych domen. Usługa raportowania zwykle robi to we własnej domenie. Przy wysyłaniu raportów do drugiej własnej domeny rekord publikuje się właśnie tam.
  • Dozwolony jest symbol wieloznaczny. Miejsce docelowe gotowe przyjmować raporty dla dowolnej domeny może opublikować *._report._dmarc.reports.example.net z v=DMARC1.
  • Miejsce docelowe może przekierować raporty. Rekord autoryzacji może zawierać własne rua, ale tylko do tego samego hosta docelowego.
  • Ta sama domena organizacyjna – rekord nie jest potrzebny. rua=mailto:dmarc@example.com we własnej polityce example.com nie wymaga autoryzacji.

Typowy przykład używa shop.example._report._dmarc.personal.example z wartością v=DMARC1;.

W przypadku źródeł wskazujących niewłaściwe miejsce tej kontroli autoryzacji obowiązuje opisana wyżej procedura: rekord TXT publikuje domena docelowa, w przeciwnym razie adres jest ignorowany.

Błędy, których warto unikać

  • Kierowanie rua do innej domeny, która nie opublikowała autoryzacji. Raporty nigdy nie dotrą. Rozwiązywanie problemów opisują artykuły Dlaczego raporty DMARC nie docierają i Skrzynka rua jest pusta.
  • Pominięcie mailto:. rua=dmarc@example.com nie jest prawidłowym URI.
  • Używanie prywatnej skrzynki, która zapełnia się plikami XML.
  • Włączenie ruf i fo=1 bez planu postępowania z danymi osobowymi w raportach, które jednak dotrą.
  • Dodawanie ri= lub rf=. Oba mają status historyczny. Należy je usunąć ze starych rekordów. Przyrostek rozmiaru w stylu !10m przy adresach raportów również jest przestarzały.
  • Traktowanie braku raportów od jednego odbiorcy jako problemu z rekordem. Na przykład Microsoft 365 jako odbiorca wysyła raporty zagregowane tylko wtedy, gdy rekord MX domeny odbierającej wskazuje bezpośrednio na Microsoft 365. Szczegóły dotyczące dostawców opisują artykuły DMARC dla Microsoft 365 i DMARC dla Google Workspace.

Miejsce raportów w DMARC jako całości opisuje artykuł Czym jest DMARC i jak działa.

Bezpłatne konto DMARC

Surowe raporty DMARC w czytelnym panelu

Wystarczy skierować adres rua na naszą platformę, aby czytać wyniki według nadawcy i źródła zamiast otwierać pliki XML.

  • Wyniki pogrupowane według źródła wysyłki
  • Wyniki SPF, DKIM i dopasowania dla każdego nadawcy
  • Oryginalne raporty XML nadal dostępne do pobrania

Rejestracja bezpłatnego konta DMARCRozmowa z ekspertem

Najczęściej zadawane pytania

Co jest potrzebne: rua czy ruf?

Należy zacząć od rua. ruf warto dodać tylko w razie konkretnej potrzeby diagnostycznej, po przeglądzie pod kątem prywatności, i liczyć się z tym, że większość dużych odbiorców ich nie wyśle.

Dlaczego nie dostaję raportów ruf?

Większość dużych odbiorców ich nie wysyła. Gmail nie obsługuje ruf, a Microsoft 365 ich nie wysyła.

Mój adres rua jest w domenie dostawcy raportów. Czy muszę coś zrobić?

Domena dostawcy musi opublikować <yourdomain>._report._dmarc.<provider-host> lub symbol wieloznaczny z v=DMARC1. Dostawcy raportów zwykle robią to sami. W przeciwnym razie odbiorcy ignorują adres.

Czy można podać więcej niż jeden adres rua?

Tak, oddzielone przecinkami, każdy z mailto:. Odbiorcy mogą ograniczać liczbę adresów, na które wysyłają raporty.