Overslaan naar inhoud
  • Er zijn geen suggesties want het zoekveld is leeg.

rua, ruf en de autorisatie van rapportadressen

rua en ruf zijn tags in uw DMARC-record die ontvangers vertellen waar ze rapporten naartoe moeten sturen. rua vraagt om geaggregeerde rapporten: dagelijkse overzichten van wie e-mail als uw domein verstuurde en hoe die het deed op SPF, DKIM en uitlijning (alignment). Dat zijn de gegevens waarop u DMARC in de praktijk laat draaien. ruf vraagt om foutrapporten over afzonderlijke berichten, en de meeste grote ontvangers sturen er weinig of geen. Als een rapportadres op een ander domein staat dan het domein dat het beleid publiceert, moet dat andere domein een klein autorisatierecord publiceren, anders negeren ontvangers het adres.

DMARC rua en ruf: waar elke tag om vraagt

rua ruf
Vraagt om Geaggregeerde rapporten Foutrapporten (forensische rapporten)
Wat u krijgt XML-overzichten per ontvanger, meestal dagelijks Rapporten over afzonderlijke berichten die mislukken
Als de tag ontbreekt Ontvangers mogen geen geaggregeerde rapporten versturen Ontvangers mogen geen foutrapporten versturen
Hoe vaak ze binnenkomen De meeste grote ontvangers versturen ze Veel ontvangers versturen ze helemaal niet
Privacy Aantallen, IP-adressen, domeinen, resultaten Kunnen berichtheaders of het hele bericht bevatten

Beide accepteren een door komma’s gescheiden lijst van URI’s, en ontvangers die rapporten versturen, moeten mailto: ondersteunen:

_dmarc.example.com.  TXT  "v=DMARC1; p=none; rua=mailto:dmarc-reports@example.com"

Wat er in elk type rapport staat, wordt behandeld in Geaggregeerde (RUA) en forensische (RUF) rapporten. De andere tags in het record staan in DMARC-tags uitgelegd: p, sp, np, adkim, aspf, rua, ruf, fo en t.

Wat de tag rua doet

rua is de lijst met adressen waarnaar geaggregeerde feedbackrapporten moeten worden gestuurd. Laat u de tag weg, dan mogen ontvangers u geen geaggregeerde rapporten sturen. Een p=none-record zonder rua verzamelt niets.

Elk rapport is XML, normaal gesproken gecomprimeerd met gzip. Het beschrijft het beleid dat de ontvanger vond, verzendende IP-adressen, aantallen berichten, SPF- en DKIM-resultaten en -domeinen, of elk ervan was uitgelijnd, en wat de ontvanger met de e-mail heeft gedaan. Ontvangers zouden ze minstens eens per 24 uur moeten versturen. In de praktijk versturen Google en Microsoft ze doorgaans één keer per dag.

Niet elke ontvanger verstuurt ze. Versturen wordt aanbevolen, niet vereist, en ontvangers kunnen ervan afzien. Een bewering die u soms tegenkomt, dat elke mailserver waarnaar u e-mail verstuurt u een dagelijks rapport stuurt, is overdreven, dus plan daar niet op.

Waar u rua naartoe laat wijzen:

  • Niet naar een persoonlijke inbox. Gebruik een specifieke mailbox of Microsoft 365-groep, en lever rapporten niet af in de mailbox van een gebruiker. Google stelt een speciale groep of mailbox voor.
  • Een rapportagedienst is voor de meeste domeinen de praktische optie. Er bestaan veel diensten van derden die geaggregeerde DMARC-rapporten verwerken. De rapporten zijn bedoeld om door software te worden verwerkt, niet om door mensen in een mailprogramma te worden gelezen. Wat een visuele weergave van rapporten u zou moeten tonen, staat in Wat een visuele DMARC-analyse u moet laten zien.
  • Houd de lijst kort. Ontvangers versturen naar elk vermeld adres alleen tot hun eigen limiet voor het aantal adressen dat ze ondersteunen.

Een geaggregeerd rapport veld voor veld lezen staat in Een geaggregeerd DMARC-rapport veld voor veld uitgelegd.

Wat ruf doet, en waarom het vaak leeg blijft

ruf is de lijst met adressen waarnaar foutinformatie over specifieke berichten moet worden gerapporteerd. De huidige term is foutrapporten. Veel tools en providers spreken nog van “forensische rapporten”. Dat is hetzelfde.

Verwacht er niet veel van:

  • Ontvangers kunnen ervoor kiezen ze te versturen, en ontvangers die zich zorgen maken over privacy hebben ervoor gekozen de informatie in zulke rapporten sterk te redigeren of ze helemaal niet te versturen.
  • Er staat ook dat “de meeste ontvangers van e-mail weigeren ze te versturen vanwege privacyoverwegingen”.
  • Veel grote providers beperken ze of schakelen ze volledig uit.
  • Gmail ondersteunt ruf niet.
  • Microsoft 365 “verstuurt geen forensische DMARC-rapporten... zelfs als er een geldig ruf=mailto:-adres bestaat”.

Een lege ruf-mailbox betekent dus niet dat er niets mislukt. Kijk daarvoor in uw geaggregeerde rapporten.

De rapporten die een ontvanger wel verstuurt, kunnen headervelden of het hele bericht bevatten, en daarmee persoonsgegevens. Wie erom vraagt, zou maatregelen moeten hebben voor de omgang met die gegevens. Als u ruf nodig hebt voor een specifieke diagnose, beperk dan de reikwijdte en de duur, beheer en valideer de adressen, redigeer, en gebruik beveiligd transport. Laat eerst een privacybeoordeling uitvoeren.

De tag fo bepaalt wanneer foutrapporten worden gegenereerd. De standaard, fo=0, vraagt alleen om een rapport als geen enkel mechanisme een uitgelijnde pass oplevert. fo=1 vraagt om een rapport als een willekeurig mechanisme mislukt. fo doet niets zonder ruf. Details staan in DMARC-tags uitgelegd: p, sp, np, adkim, aspf, rua, ruf, fo en t.

Rapporten naar een ander domein sturen: autorisatie van rapporten

Dit is het deel waar mensen over struikelen. Stel dat example.com het volgende publiceert:

_dmarc.example.com.  TXT  "v=DMARC1; p=none; rua=mailto:reports@reports.example.net"

example.net is een ander organisatiedomein. Zonder controle zou iedereen een DMARC-record kunnen publiceren dat een stortvloed aan rapporten naar een mailbox stuurt die niet van hem is. Daarom moet de ontvanger bevestigen dat het doeldomein ermee heeft ingestemd rapporten voor example.com te accepteren.

De ontvanger zoekt naar een TXT-record op:

<policy-domain>._report._dmarc.<destination-host>

Hier is dat example.com._report._dmarc.reports.example.net. Als daar ten minste één TXT-record staat dat kan worden verwerkt en met v=DMARC1 begint, is de bestemming geautoriseerd:

example.com._report._dmarc.reports.example.net.  TXT  "v=DMARC1"

Zo niet, dan moet de ontvanger dat adres negeren. Dezelfde controle geldt voor ruf-adressen.

Punten om goed te doen:

  • Het doeldomein publiceert dit record, niet u. Een partij die rapporten ontvangt, publiceert zo’n record in haar DNS als ze rapporten voor andere domeinen wil ontvangen. Een rapportagedienst regelt dit normaal gesproken zelf op het eigen domein. Als u rapporten naar een tweede domein stuurt dat u bezit, publiceert u het daar.
  • Een wildcard is toegestaan. Een bestemming die rapporten voor elk domein wil accepteren, kan *._report._dmarc.reports.example.net publiceren met v=DMARC1.
  • De bestemming kan doorverwijzen. Het autorisatierecord mag een eigen rua bevatten, maar alleen naar dezelfde doelhost.
  • Zelfde organisatiedomein, geen record nodig. rua=mailto:dmarc@example.com in het eigen beleid van example.com heeft geen autorisatie nodig.

Een typisch voorbeeld gebruikt shop.example._report._dmarc.personal.example met de waarde v=DMARC1;.

Als u een bron hebt gezien die voor deze autorisatiecontrole naar de verkeerde plek verwijst: de procedure is die hierboven. Het doeldomein publiceert het TXT-record, anders wordt dat adres genegeerd.

Fouten die u beter kunt vermijden

  • rua laten wijzen naar een ander domein dat geen autorisatie heeft gepubliceerd. Er komen nooit rapporten binnen. Probleemoplossing staat in Waarom DMARC-rapporten niet aankomen en De rua-mailbox is leeg.
  • mailto: vergeten. rua=dmarc@example.com is geen geldige URI.
  • Een persoonlijke inbox gebruiken die volloopt met XML.
  • ruf en fo=1 inschakelen zonder plan voor de persoonsgegevens in de rapporten die wel binnenkomen.
  • ri= of rf= toevoegen. Beide zijn verouderd. Verwijder ze uit oude records. Het groottesuffix in de stijl van !10m op rapportadressen is ook achterhaald.
  • Ontbrekende rapporten van één ontvanger als een probleem met uw record behandelen. Microsoft 365 verstuurt als ontvanger bijvoorbeeld alleen geaggregeerde rapporten als de MX van het ontvangende domein rechtstreeks naar Microsoft 365 wijst. Details per provider staan in DMARC voor Microsoft 365 en DMARC voor Google Workspace.

Hoe rapporten in DMARC als geheel passen, staat in Wat is DMARC en hoe werkt het.

Gratis DMARC-account

Van ruwe DMARC-rapporten naar een overzichtelijk dashboard

Laat uw rua-adres naar ons platform verwijzen en lees de resultaten per afzender en bron in plaats van XML-bestanden te openen.

  • Resultaten gegroepeerd per verzendbron
  • SPF-, DKIM- en uitlijningsresultaten per afzender
  • De originele XML-rapporten blijven beschikbaar om te downloaden

Maak een gratis DMARC-account aanSpreek met een expert

Veelgestelde vragen

Welke heb ik nodig, rua of ruf?

Begin met rua. Voeg ruf alleen toe voor een specifieke diagnostische behoefte, na een privacybeoordeling, en verwacht dat de meeste grote ontvangers ze niet versturen.

Waarom krijg ik geen ruf-rapporten?

De meeste grote ontvangers versturen ze niet. Gmail ondersteunt ruf niet, en Microsoft 365 verstuurt ze niet.

Mijn rua-adres staat op het domein van mijn rapportageprovider. Moet ik iets doen?

Het domein van de provider moet <yourdomain>._report._dmarc.<provider-host> publiceren, of een wildcard, met v=DMARC1. Rapportageproviders doen dit normaal gesproken voor u. Anders negeren ontvangers het adres.

Kan ik meer dan één rua-adres vermelden?

Ja, gescheiden door komma’s, elk met mailto:. Ontvangers kunnen het aantal adressen waarnaar ze versturen beperken.