Rekord DMARC: składnia, tagi i przykłady
Rekord DMARC to rekord DNS TXT publikowany pod nazwą _dmarc w domenie (na przykład _dmarc.example.com). Zaczyna się od v=DMARC1 i informuje serwery odbierające, co właściciel domeny chciałby, aby zrobiły z pocztą, która podaje się za pochodzącą z jego domeny, ale nie przechodzi DMARC, oraz dokąd wysyłać raporty na jej temat. Typowy pierwszy rekord wygląda tak: v=DMARC1; p=none; rua=mailto:dmarc-reports@example.com.
Ten jeden wiersz to cały rekord. Pozostała część artykułu wyjaśnia, gdzie się znajduje, jak działa składnia, co oznacza każdy tag i jak wyglądają prawdziwe rekordy na każdym etapie. Instrukcję publikacji krok po kroku zawiera nasza strona Konfiguracja DMARC. Sposób, w jaki DMARC używa rekordu do oceny poczty, opisuje artykuł Czym jest DMARC i jak działa.
Czym w praktyce jest rekord DMARC?
Rekordy SPF i DKIM określają, które serwery i klucze podpisujące mogą wysyłać pocztę w imieniu domeny. Rekord DMARC działa na ich podstawie. Prosi odbiorców o sprawdzenie, czy SPF lub DKIM przeszedł dla domeny dopasowanej (alignment) do adresu w widocznym nagłówku From, i określa politykę wobec poczty, w której żaden z nich nie przeszedł.
Kilku rzeczy rekord DMARC nie robi:
- Sam niczego nie uwierzytelnia. Bez działającego SPF i DKIM dla każdego nadawcy pokazuje jedynie, kto nie przechodzi weryfikacji.
- Jego polityka jest prośbą. Ostateczną decyzję podejmują odbiorcy.
- Rekord
p=nonenie zmienia sposobu obsługi poczty. Służy do monitorowania, a raporty przychodzą tylko wtedy, gdy rekord zawierarua.
Gdzie znajduje się rekord DMARC TXT
| Pole | Wartość |
|---|---|
| Typ | TXT |
| Nazwa / host | _dmarc (pełna nazwa to _dmarc.example.com) |
| Wartość | v=DMARC1; p=none; rua=mailto:dmarc-reports@example.com |
Rekord nigdy nie trafia do katalogu głównego domeny. Umieszcza się go pod nazwą _dmarc. Wielu dostawców DNS oczekuje w polu hosta tylko _dmarc i automatycznie dopisuje domenę. Wpisanie tam pełnej nazwy daje w efekcie _dmarc.example.com.example.com, a odbiorcy nigdy nie znajdą rekordu. Przed zapisaniem należy sprawdzić, jak dostawca DNS obsługuje nazwy. Jeśli DNS jest w Cloudflare, pomocny jest artykuł Dodawanie rekordów SPF, DKIM i DMARC w Cloudflare DNS.
Rekord publikuje się u dostawcy DNS, a nie w platformie pocztowej. Ani konsola administracyjna Google, ani Microsoft 365 nie mają miejsca na zarządzanie rekordami DMARC dla domen niestandardowych. Szczegóły dotyczące platform opisują artykuły DMARC dla Microsoft 365 i DMARC dla Google Workspace.
Pod tą nazwą musi istnieć dokładnie jeden rekord DMARC. Jeśli odbiorca znajdzie więcej niż jeden, odrzuca wszystkie, a domena zachowuje się tak, jakby w ogóle nie miała rekordu DMARC. Przy zmianie dostawcy raportów lub polityki należy edytować istniejący rekord, zamiast dodawać nowy.
Format i składnia rekordu DMARC
Rekord DMARC to lista par tag=value oddzielonych średnikami:
v=DMARC1; p=quarantine; rua=mailto:dmarc-reports@example.com
Istotne zasady:
v=DMARC1jest pierwszy. Musi być pierwszym tagiem i musi być zapisany dokładnie w ten sposób. Jeśli go brakuje, ma literówkę (v=dmarc1) lub nie jest pierwszy, odbiorcy ignorują cały rekord.- Umieścić
pna drugim miejscu. Tylkovma stałą pozycję, ale kolejnośćv, a potempjest najbezpieczniejsza. - Zawsze uwzględniać
p. Aktualny standard DMARC wymienia go jako zalecany, a nie wymagany, i nie jest przesądzone, jak należy traktować rekord bezp. Nie warto zostawiać tego przypadkowi. - Nieznane nazwy tagów są ignorowane. Błędnie zapisana nazwa tagu nie zepsuje rekordu, ale też nic nie zrobi.
- Spacje po średnikach są dopuszczalne. Średnik na końcu również.
- Wyłącznie zwykły tekst. Cudzysłowy drukarskie lub przypadkowe znaki wklejone z edytora tekstu lub komunikatora mogą sprawić, że rekord stanie się nieczytelny.
- Długie wartości można dzielić. Niektórzy dostawcy DNS dzielą długie wartości TXT na kilka ciągów w cudzysłowach. Odbiorcy łączą je z powrotem w kolejności, więc nie jest to drugi rekord.
Tagi DMARC w skrócie
| Tag | Co ustawia | Wartość domyślna przy pominięciu |
|---|---|---|
v |
Wersja. Zawsze DMARC1, zawsze na początku. |
brak (wymagany) |
p |
Polityka wobec poczty, która nie przechodzi: none, quarantine lub reject |
zawsze uwzględniać |
rua |
Dokąd trafiają raporty zagregowane (adresy mailto: oddzielone przecinkami) |
brak raportów zagregowanych |
ruf |
Dokąd trafiają raporty o błędach | brak raportów o błędach |
sp |
Polityka dla istniejących subdomen | taka sama jak p |
np |
Polityka dla subdomen, które nie istnieją w DNS | sp lub p, jeśli brak sp |
adkim |
Dopasowanie DKIM: r relaxed lub s strict |
r |
aspf |
Dopasowanie SPF: r relaxed lub s strict |
r |
fo |
Kiedy generować raporty o błędach (wymaga ruf) |
0 |
t |
Flaga testowa: t=y prosi odbiorców o stosowanie polityki o jeden poziom łagodniej |
n |
psd |
Flaga sufiksu publicznego, dla rejestrów i podobnych podmiotów | u |
Większość domen potrzebuje tylko v, p i rua. Pozostałe warto dodawać, gdy jest ku temu powód. Każdy tag, jego wartości i przypadki brzegowe opisuje artykuł Tagi DMARC: p, sp, np, adkim, aspf, rua, ruf, fo i t.
Uwaga dotycząca rua: wartość musi zaczynać się od mailto:. Sam adres nie zadziała. Jeśli adres raportów znajduje się w innej domenie niż ta, która publikuje rekord (co jest częste, gdy raporty zbiera usługa raportowania), ta druga domena musi opublikować rekord autoryzacji, w przeciwnym razie odbiorcy nie będą do niej wysyłać. Zob. rua, ruf i autoryzacja raportów.
Przykłady rekordów DMARC
Wszystkie przykłady używają example.com. Domenę i adres raportów należy zastąpić własnymi.
Monitorowanie: p=none
v=DMARC1; p=none; rua=mailto:dmarc-reports@example.com
To punkt wyjścia. Poczta jest obsługiwana jak wcześniej, a odbiorcy, którzy wysyłają raporty, zaczynają je wysyłać, zwykle w ciągu mniej więcej doby. Dla rua warto użyć wspólnej skrzynki lub usługi raportowania, a nie prywatnej skrzynki, ponieważ liczba raportów może być duża.
Najpierw należy zapewnić działanie SPF i DKIM dla nadawców (Jak utworzyć rekord SPF, Selektory DKIM i rekordy DNS) i dać nowym rekordom SPF i DKIM około 48 godzin przed dodaniem DMARC.
Kwarantanna
v=DMARC1; p=quarantine; rua=mailto:dmarc-reports@example.com
Taki rekord prosi odbiorców o traktowanie niezgodnej poczty jako podejrzanej. Jak to wygląda, różni się w zależności od odbiorcy. Zob. Co się dzieje z pocztą niespełniającą DMARC przy każdej polityce. Na ten etap należy przejść dopiero wtedy, gdy raporty pokazują, że każde legalne źródło przechodzi z dopasowaniem.
Odrzucanie
v=DMARC1; p=reject; rua=mailto:dmarc-reports@example.com
Taki rekord informuje odbiorców, że niezgodna poczta jest wyraźnie nieautoryzowana. To decyzja podejmowana dla każdej domeny osobno, a nie ustawienie domyślne. Domena z p=reject potrzebuje dopasowanego podpisywania DKIM swojej poczty, a nie samego SPF, a domena używana do codziennej poczty pracowników nie powinna mieć p=reject jako stanu docelowego. Kontrole gotowości opisuje artykuł Kiedy można przejść na p=reject, a stopniowe przejście artykuł Bezpieczne wdrożenie: od p=none przez quarantine do reject.
Inna polityka dla subdomen: sp
v=DMARC1; p=quarantine; sp=reject; rua=mailto:dmarc-reports@example.com
Rekord w domenie organizacyjnej obejmuje także subdomeny, które nie publikują własnego rekordu. Tutaj example.com ma politykę quarantine, a jej subdomeny reject. Subdomena, która publikuje własny rekord, np. _dmarc.news.example.com, używa zamiast tego tego rekordu:
_dmarc.news.example.com TXT "v=DMARC1; p=none; rua=mailto:dmarc-reports@example.com"
sp działa tylko w rekordzie domeny organizacyjnej. Jeśli istotne są nazwy, które nie istnieją w DNS, należy jawnie ustawić np, aby zachowanie zastępcze nie zależało od tego, jak odbiorca odczyta rekord. Dziedziczenie i np opisuje artykuł Polityka dla subdomen (sp).
Dopasowanie strict: adkim i aspf
v=DMARC1; p=quarantine; adkim=s; aspf=s; rua=mailto:dmarc-reports@example.com
Dopasowanie strict wymaga dokładnej zgodności domen. Przy domyślnym trybie relaxed podpis DKIM z mail.example.com jest dopasowany do adresu From w example.com; przy adkim=s już nie. Wielu nadawców zewnętrznych podpisuje lub obsługuje zwroty z subdomeny, dlatego nie należy kopiować ustawień strict z przykładu przed sprawdzeniem każdego nadawcy. Tryb relaxed zwykle wystarcza. Zob. Dopasowanie relaxed czy strict i Dopasowanie identyfikatorów w SPF i DKIM.
Więcej niż jeden adres raportów
v=DMARC1; p=none; rua=mailto:dmarc-reports@example.com,mailto:dmarc@reports.example.net
Adresy oddziela się przecinkiem, każdy z własnym mailto:. Drugi adres znajduje się w innej domenie, więc reports.example.net potrzebuje rekordu autoryzacji.
Domena, która nigdy nie wysyła poczty
v=DMARC1; p=reject;
Dla domeny zaparkowanej lub tylko zarejestrowanej, która nie wysyła poczty, p=reject jest rozsądnym rekordem w połączeniu z rekordem SPF v=spf1 -all i bez rekordów DKIM. Ostrożność przy przechodzeniu na reject dotyczy domen wysyłających pocztę, a nie zaparkowanych. Dodanie rua nadal jest przydatne, jeśli właściciel chce widzieć, kto podszywa się pod domenę.
Stary rekord do uporządkowania
v=DMARC1; p=quarantine; pct=100; ri=86400; rua=mailto:dmarc-reports@example.com
pct, ri i rf mają status historyczny. Aktualny standard DMARC je usunął, ale nadal można je spotkać w starszych poradnikach i niektórych przykładach dostawców. Należy je usunąć. Usunięcie pct=100 nie obniża polityki, ponieważ pominięcie pct zawsze oznaczało 100. Stopniowe wprowadzanie egzekwowania bez pct opisuje artykuł Tag pct jest historyczny: jak dziś stopniowo wprowadzać egzekwowanie DMARC.
Najczęstsze błędy w rekordach DMARC
- Domena dodana dwukrotnie w polu hosta, co daje
_dmarc.example.com.example.com. - Dwa rekordy DMARC pod
_dmarc, często pozostawione po zmianie dostawcy. Oba są odrzucane. v=DMARC1nie na pierwszym miejscu lub zapisane małymi literami.ruabezmailto:lub zewnętrzny adres raportów bez rekordu autoryzacji.- Przejście na
p=reject, zanim raporty pokażą, że każdy legalny nadawca jest dopasowany. - Publikacja DMARC przed włączeniem podpisywania DKIM. Domeny niestandardowe w Google Workspace i Microsoft 365 nie są podpisywane domeną właściciela, dopóki się tego nie włączy.
sp=noneprzy egzekwowanymp, co pozostawia subdomeny bez ochrony.t=ypozostawione po zakończeniu testów.
Sprawdzenie rekordu
Po zapisaniu należy wykonać zapytanie z wiersza poleceń:
dig TXT _dmarc.example.com
nslookup -type=TXT _dmarc.example.com
Powinna pojawić się dokładnie jedna odpowiedź zaczynająca się od v=DMARC1. Jeśli są dwie lub nie ma żadnej, należy to naprawić przed wszystkim innym.
Co dalej
Po opublikowaniu rekordu praca przenosi się do raportów: należy znaleźć każde źródło wysyłające jako domena, poprawić te, które nie przechodzą dopasowania, a następnie przejść od p=none w stronę egzekwowania. Potem przychodzi kolej na BIMI. Wymaga ono domeny z polityką quarantine lub reject, z objęciem również subdomen. Obsługujące je skrzynki mogą wtedy wyświetlać logo; BIMI nie zmienia doręczania. Zob. Czym jest BIMI i dlaczego najpierw DMARC.
Bezpłatne konto DMARC
Surowe raporty DMARC w czytelnym panelu
Wystarczy skierować adres rua na naszą platformę, aby czytać wyniki według nadawcy i źródła zamiast otwierać pliki XML.
- Wyniki pogrupowane według źródła wysyłki
- Wyniki SPF, DKIM i dopasowania dla każdego nadawcy
- Oryginalne raporty XML nadal dostępne do pobrania
Najczęściej zadawane pytania
Gdzie dodać rekord DMARC?
U dostawcy DNS, jako rekord TXT o nazwie _dmarc w domenie.
Jaki jest bezpieczny pierwszy rekord DMARC?
v=DMARC1; p=none; rua=mailto:dmarc-reports@example.com, z własną domeną i adresem raportów.
Czy można mieć dwa rekordy DMARC?
Nie. Jeśli odbiorca znajdzie więcej niż jeden pod _dmarc, odrzuca wszystkie.
Czy każda subdomena potrzebuje rekordu DMARC?
Zwykle nie. Rekord w domenie głównej obejmuje subdomeny, które nie mają własnego. sp lub rekordu subdomeny należy używać tylko wtedy, gdy subdomena potrzebuje innej polityki.
Czy uwzględnić pct=100?
Nie. Aktualny standard usunął pct. Pominięcie go oznacza, że polityka obowiązuje w pełni.