Przejdź do treści
  • Brak sugerowanych wyników, ponieważ pole wyszukiwania jest puste.

Selektory DKIM i rekordy DNS

Selektor DKIM to nazwa w tagu s= podpisu, która wskazuje odbiorcom, jaki klucz publiczny pobrać. Odbiorcy wyszukują klucz pod <selector>._domainkey.<signing domain>, więc podpis z s=mail2026 i d=example.com wskazuje mail2026._domainkey.example.com. Selektory istnieją po to, aby jedna domena mogła mieć jednocześnie kilka kluczy, po jednym dla każdej usługi wysyłkowej lub dla każdej rotacji, bez wchodzenia sobie w drogę.

Czym jest selektor DKIM?

Selektory dzielą przestrzeń nazw kluczy domeny, dzięki czemu domena może jednocześnie publikować wiele kluczy publicznych. Przykłady to osobny klucz dla każdego biura, okresu, serwera lub partnera z delegowanymi uprawnieniami. Każdy podpis DKIM musi podawać swój selektor w s=. Selektory mogą zawierać kropki, które stają się po prostu dodatkowymi etykietami DNS.

Selektor to tylko etykieta. Rekord DKIM to to, co znajduje się pod tą etykietą.

Czym jest rekord DKIM?

Rekord DKIM to rekord DNS typu TXT pod <selector>._domainkey.<d= domain>, który zawiera klucz publiczny. Wyszukiwanie używa domeny podpisującej z d=, a nie domeny From. Na potrzeby DMARC te dwie domeny powinny być dopasowane (alignment) – więcej w artykule Czym jest DKIM i jak działa – ale dla DNS nie ma to znaczenia.

Typowy rekord wygląda tak. Klucz jest skrócony, więc nie jest to rekord do opublikowania:

mail2026._domainkey.example.com  TXT  "v=DKIM1; k=rsa; p=MIIBIjANBgkqhkiG9w0BAQEFAAOCAQ8AMIIBCgKCAQEA..."

Tagi:

Tag Znaczenie
v=DKIM1 Wersja. Zalecany; jeśli występuje, musi być pierwszy.
k=rsa Typ klucza. rsa jest domyślny; zdefiniowano też ed25519.
p= Publiczny klucz DKIM zakodowany w base64. Wymagany. Puste p= oznacza, że klucz został unieważniony.
t=y Flaga testowa. Weryfikatorzy muszą traktować pocztę tak samo jak pocztę niepodpisaną, więc dopóki jest ustawiona, DKIM nie daje żadnej korzyści.
t=s, h=, s=, n= Opcjonalne: brak subdomen w i=, akceptowane algorytmy skrótu, typ usługi i dowolne notatki tekstowe.

Strona konfiguracji Google pokazuje ten sam układ: host google._domainkey, wartość v=DKIM1; k=rsa; p=<key>.

Długie klucze: kilka ciągów, jeden rekord

Pojedynczy ciąg TXT mieści około 255 znaków. Google podaje „do 255 znaków”. Klucz 2048-bitowy jest dłuższy, dlatego trzeba go podzielić na kilka ciągów w cudzysłowach wewnątrz jednego rekordu TXT:

mail2026._domainkey.example.com  TXT  ( "v=DKIM1; k=rsa; p=MIIBIjANBgkqh...first part..."
                                        "...second part...IDAQAB")

Odbiorcy łączą ciągi bez żadnych białych znaków. To coś zupełnie innego niż opublikowanie dwóch rekordów TXT pod tym samym selektorem, co daje niezdefiniowane wyniki. Jeśli dostawca DNS obcina wartość lub zmienia kolejność ciągów, każdy podpis używający tego klucza nie przechodzi weryfikacji. Wybór długości klucza omawia artykuł Klucze DKIM: 1024 czy 2048 bitów.

TXT czy CNAME?

Wielu dostawców prosi o opublikowanie pod nazwą selektora rekordu CNAME wskazującego klucz, który hostują i wymieniają. Microsoft 365 używa dwóch: selector1._domainkey i selector2._domainkey, z których jeden jest aktywny, a drugi czeka na następną rotację. To delegowanie klucza przez CNAME.

Należy opublikować dokładnie ten typ rekordu, który podaje dostawca. Microsoft wymienia „rekord TXT zamiast rekordu CNAME” wśród częstych błędów w Microsoft 365.

Jak znaleźć selektor DKIM

Niezawodny sposób to zajrzenie do prawdziwej wiadomości z danej usługi:

  1. Wysłać wiadomość z usługi do zewnętrznej skrzynki.
  2. Otworzyć pełne nagłówki. W Gmailu służy do tego Pokaż oryginał (artykuł Envelope From czy Header From pokazuje, jak je odczytać).
  3. Znaleźć nagłówek DKIM-Signature: i odczytać s= (selektor) oraz d= (domenę podpisującą).

Google podaje tę samą metodę dla nadawców spoza Google: wyświetlić źródło wiadomości i „znaleźć wartość s w nagłówku DKIM-Signature”. Nagłówek Authentication-Results odbiorcy często powtarza ją jako header.s=.

A jak znaleźć selektor DKIM domeny bez wiadomości? Zwykle potrzebna jest przykładowa wiadomość lub instrukcje dostawcy. Nie należy zakładać, że wyszukiwanie popularnej nazwy selektora znajdzie każdy klucz: niektóre domeny celowo unikają nazw selektorów, które osoby z zewnątrz mogłyby zebrać.

Drugim dobrym źródłem są raporty zagregowane DMARC. Podają domenę DKIM, selektor i wynik dla każdego źródła wysyłki, dzięki czemu można zinwentaryzować selektory faktycznie używane przez wszystkich nadawców (Raport zagregowany DMARC pole po polu).

Jeden selektor na nadawcę

Każda usługa, która podpisuje pocztę jako dana domena, powinna mieć własny selektor i własny klucz. Nie zaleca się współdzielenia tych samych kluczy DKIM przez kilka podmiotów. Dzięki temu można wymienić lub unieważnić klucz jednego nadawcy bez naruszania pozostałych.

Nazwa selektora może być już zajęta przez inną usługę. Jeśli google._domainkey jest już używany, Google zaleca „wpisać inny prefiks”. Nigdy nie należy ponownie używać nazwy selektora, która jest aktywna dla innego klucza: nadpisałoby to działający klucz, a podpisana nim poczta zaczęłaby nie przechodzić weryfikacji (Jak przeprowadzić rotację klucza DKIM).

Każda domena podpisująca potrzebuje własnych kluczy pod własną nazwą _domainkey. Jeśli news.example.com podpisuje jako ona sama, jej rekord znajduje się pod <selector>._domainkey.news.example.com. Dla każdej domeny trzeba uzyskać unikalny klucz DKIM w konsoli administracyjnej.

Jak skonfigurować DKIM

Ogólna kolejność jest wszędzie taka sama. Instrukcje krok po kroku dla Microsoft 365, Google Workspace i platform wysyłkowych zawierają artykuły DMARC dla Microsoft 365, DMARC dla Google Workspace i Platformy wysyłkowe: konfiguracja SPF, DKIM i DMARC.

  1. Uzyskać klucz i selektor od usługi wysyłkowej albo samodzielnie wygenerować parę kluczy w przypadku własnego serwera pocztowego.
  2. Opublikować rekord (TXT lub CNAME, dokładnie tak, jak podano) pod <selector>._domainkey w strefie domeny podpisującej. Większość dostawców DNS automatycznie dołącza nazwę strefy, więc należy wpisać mail2026._domainkey, a nie mail2026._domainkey.example.com. W przeciwnym razie powstaje mail2026._domainkey.example.com.example.com, co Microsoft wymienia jako częsty błąd.
  3. Odczekać na DNS. Po dodaniu klucza DKIM może potrzebować do 48 godzin, aby zacząć działać.
  4. Włączyć podpisywanie u nadawcy. Opublikowanie rekordu nie uruchamia podpisywania: Google ma krok Rozpocznij uwierzytelnianie, a Microsoft 365 własne ustawienie włączające.
  5. Sprawdzić prawdziwą wiadomość. Wysłać ją do zewnętrznej skrzynki, a nie do siebie, i potwierdzić w Authentication-Results wynik dkim=pass z własnym d= i własnym s=.

Jeśli odbiorca w ogóle nie może znaleźć klucza, pomoże artykuł Nie znaleziono podpisu DKIM. W przypadku innych niepowodzeń – artykuł Dlaczego podpisy DKIM nie przechodzą weryfikacji.

Błędy, których warto unikać

  • Podwojona domena. Wpisanie pełnej nazwy u dostawcy DNS, który dołącza nazwę strefy.
  • Obcięty klucz 2048-bitowy lub jego ciągi w złej kolejności.
  • TXT tam, gdzie dostawca oczekuje CNAME, albo tylko jeden z dwóch rekordów CNAME Microsoftu, co psuje następną rotację.
  • CNAME przez proxy. W Cloudflare rekordy CNAME dla DKIM muszą mieć ustawienie DNS only, a nie proxy.
  • Bardzo niskie TTL rekordów CNAME DKIM w Microsoft 365. Microsoft wiąże TTL 60 lub 300 sekund z okresowym dkim=temperror i zaleca co najmniej 3600 sekund.
  • Umieszczenie klucza w wierzchołku domeny lub pod _domainkey.example.com. Musi znajdować się pod swoim selektorem.
  • Pozostawienie t=y. Odbiorcy muszą traktować pocztę jak niepodpisaną, więc podpis nic nie daje.

I jeszcze jedno: Microsoft odradza publikowanie rekordów DKIM dla zaparkowanych domen, które nie wysyłają poczty. Takie domeny powinny jednak publikować v=spf1 -all (Typowe błędy w SPF).

Bezpłatne konto DMARC

Surowe raporty DMARC w czytelnym panelu

Wystarczy skierować adres rua na naszą platformę, aby czytać wyniki według nadawcy i źródła zamiast otwierać pliki XML.

  • Wyniki pogrupowane według źródła wysyłki
  • Wyniki SPF, DKIM i dopasowania dla każdego nadawcy
  • Oryginalne raporty XML nadal dostępne do pobrania

Rejestracja bezpłatnego konta DMARCRozmowa z ekspertem

Najczęściej zadawane pytania

Czy można mieć więcej niż jeden rekord DKIM?

Tak, po jednym na selektor. Każda usługa wysyłkowa dostaje własny. Nie należy jedynie publikować dwóch rekordów TXT pod tym samym selektorem.

Czy selektor musi do czegoś pasować?

Musi dokładnie odpowiadać s= w podpisie, w ramach tej samej domeny d=.

TXT czy CNAME?

Ten, który określa dostawca. CNAME pozwala dostawcy hostować i wymieniać klucz.

Dlaczego dostawca DNS nie przyjmuje klucza 2048-bitowego?

Jest dłuższy niż jeden ciąg o długości 255 znaków. Należy podzielić go na ciągi w cudzysłowach w jednym rekordzie, skorzystać z opcji CNAME dostawcy, jeśli ją ma, lub zwrócić się do dostawcy DNS.

Czy subdomeny potrzebują własnych rekordów DKIM?

Każda domena, która pojawia się w d=, potrzebuje własnych kluczy pod własną nazwą _domainkey. W Microsoft 365 każda subdomena, z której wysyła się pocztę, „wymaga własnej konfiguracji DKIM”.