Przejdź do treści
  • Brak sugerowanych wyników, ponieważ pole wyszukiwania jest puste.

Mechanizmy SPF: include, a, mx, ip4, ip6, redirect

include, a, mx, ip4 i ip6 to mechanizmy SPF: każdy z nich opisuje zbiór adresów IP, a jeśli adres IP łączącego się serwera należy do tego zbioru, mechanizm pasuje i decyduje o wyniku SPF. redirect działa inaczej. To modyfikator, który przekazuje całą ocenę do rekordu innej domeny, gdy nic innego nie pasowało. Pozostałe mechanizmy to all, który pasuje do wszystkiego i powinien znajdować się na końcu, exists, narzędzie dla ekspertów, oraz ptr, którego nie należy używać. Sześć elementów (include, a, mx, exists, ptr i redirect) kosztuje po jednym wyszukiwaniu DNS, co ma znaczenie, ponieważ kontrola może wykorzystać najwyżej 10 wyszukiwań.

O tym, jak elementy składają się na pełny rekord (składnię rekordu SPF jako całości), mówi artykuł Jak utworzyć rekord SPF.

Jak odczytywane są elementy

Rekord SPF to v=spf1, po którym następują elementy oddzielone spacjami. Odbiorcy oceniają je od lewej do prawej, a decyduje pierwszy pasujący mechanizm. Jego kwalifikator określa wynik:

Kwalifikator Wynik, gdy mechanizm pasuje
+ (lub brak) pass
- fail
~ softfail
? neutral

Zatem ip4:192.0.2.10 i +ip4:192.0.2.10 oznaczają to samo. W nazwach mechanizmów i modyfikatorów wielkość liter nie ma znaczenia. Nieznane modyfikatory są ignorowane.

Tabela referencyjna

Element Typ Co robi Czy kosztuje wyszukiwanie DNS?
ip4:<address>[/prefix] mechanizm Pasuje, jeśli adres IPv4 należy do tej sieci. Domyślnie /32, czyli jeden adres. Zakresy należy zapisywać w notacji CIDR: 192.0.2.0/24, a nie 192.0.2. Nie
ip6:<address>[/prefix] mechanizm To samo dla IPv6. Domyślnie /128. Nie
a[:domain][/prefix] mechanizm Pasuje, jeśli adres IP jest jednym z adresów A lub AAAA domeny. Bez podania domeny używa bieżącej. Tak
mx[:domain][/prefix] mechanizm Wyszukuje hosty MX domeny, a następnie ich adresy. Element mx, który wymaga więcej niż 10 wyszukiwań adresów, zwraca permerror. Tak
include:<domain> mechanizm Przeprowadza pełną kontrolę SPF względem rekordu innej domeny i pasuje tylko wtedy, gdy ta kontrola zwraca pass. Cel bez rekordu SPF daje permerror. Tak, plus każde wyszukiwanie wewnątrz dołączonego rekordu
exists:<domain> mechanizm Pasuje, jeśli nazwa (zwykle zbudowana z makr) ma rekord A. Dla ekspertów. Tak
ptr[:domain] mechanizm Test odwrotnego DNS. Nie należy go publikować. Tak
all mechanizm Zawsze pasuje. Należy go umieścić na końcu; wszystko po nim jest ignorowane. Nie
redirect=<domain> modyfikator Używany tylko wtedy, gdy żaden mechanizm nie pasował. Wynik rekordu docelowego staje się wynikiem tego rekordu. Ignorowany, jeśli rekord zawiera all. Tak
exp=<domain> modyfikator Wskazuje tekst wyjaśnienia, który odbiorca może wyświetlić przy fail. Nie

Zasady dotyczące wyszukiwań, w tym zagnieżdżonych, opisuje artykuł Limit 10 wyszukiwań DNS i SPF permerror.

include: „dopuść również tych, których dopuszcza tamta domena”

include służy do autoryzowania usługi prowadzonej przez kogoś innego, na przykład dostawcy skrzynek pocztowych lub platformy marketingowej:

v=spf1 include:_spf.google.com include:spf.protection.outlook.com ~all

Nazwa bywa myląca: nie kopiuje innego rekordu do własnego. Ocenia tamten rekord samodzielnie i wykorzystuje tylko wynik:

  • Jeśli dołączony rekord zwraca pass, include pasuje, a wynikiem jest pass (lub wynik kwalifikatora, który nadano include).
  • Jeśli zwraca fail, softfail lub neutral, include po prostu nie pasuje, a ocena przechodzi do następnego elementu.
  • Jeśli zwraca temperror lub permerror, ten błąd wraca do kontroli.

Dlatego -all dostawcy we własnym rekordzie nie sprawia, że rekord domeny staje się restrykcyjny, i nie kończy oceny. O wszystkim, co nie pasowało, nadal decyduje końcowe all własnego rekordu.

Dwie praktyczne konsekwencje:

  • include: wskazujący domenę bez rekordu SPF daje permerror. Zwykle przyczyną są literówki i wycofani dostawcy.
  • Include może autoryzować znacznie więcej, niż się oczekuje, ponieważ oznacza zaufanie do wszystkiego, co wymienia inna domena. SPF autoryzuje infrastrukturę, a nie poszczególnych klientów, więc każdy, kto wysyła przez tę samą współdzieloną platformę, może przejść SPF dla danej domeny. Należy dodawać tylko include udokumentowane przez dostawcę i usuwać je po zakończeniu korzystania z jego usług.

Wybór między include: dostawcy a dopasowanym (alignment) DKIM od tego dostawcy omawia artykuł SPF include czy DKIM od dostawcy; pełne dodawanie dostawcy opisuje artykuł Jak dodać zewnętrznego nadawcę, nie psując DMARC.

redirect: „użyj całej odpowiedzi tamtego rekordu”

redirect służy do współdzielenia jednej polityki przez domeny pod własną kontrolą. Przy wielu domenach marek każda może wskazywać jeden utrzymywany rekord:

brand-a.example.  TXT  "v=spf1 redirect=_spf.example.com"
brand-b.example.  TXT  "v=spf1 redirect=_spf.example.com"

Gdy nic w rekordzie nie pasowało, odbiorca ocenia _spf.example.com i używa jego wyniku, łącznie z własnym all tamtego rekordu. Ważnych jest kilka zasad:

  • Jest ignorowany, jeśli all występuje w dowolnym miejscu rekordu. v=spf1 include:_spf.google.com redirect=_spf.example.com ~all nigdy nie używa przekierowania.
  • Cel przekierowania bez rekordu SPF daje permerror.
  • Należy go używać najwyżej raz. Najlepiej umieścić go na końcu, choć ta pozycja nie jest wymagana.
  • Należy go używać tylko dla domen pod własną kontrolą administracyjną. Nie da się niezawodnie przekierować do domeny, której się nie kontroluje.

Aby autoryzować dwóch dostawców, należy użyć dwóch include i własnego zakończenia: v=spf1 include:vendor-a.example include:vendor-b.example ~all. Zapis include:vendor-a.example redirect=vendor-b.example ma poprawną składnię, ale oddaje rekordowi dostawcy B kontrolę nad końcowym wynikiem.

a i mx: tylko wtedy, gdy rzeczywiście są potrzebne

a i mx są wygodne, ale każdy kosztuje wyszukiwanie i podąża za DNS: po przeniesieniu strony internetowej lub hostów MX zmienia się też zbiór autoryzowanych adresów IP. W większości przypadków a i mx nie są już najlepszym wyborem. a mx, które niektóre szablony umieszczają na początku każdego rekordu, często autoryzuje serwery WWW, które nigdy nie wysyłają poczty.

mx należy używać tylko wtedy, gdy serwery poczty przychodzącej naprawdę wysyłają również pocztę wychodzącą. Dla własnych stałych serwerów ip4: i ip6: są tańsze i dokładne.

Jedna korekta względem innych poradników: jeśli rekord nie zawiera mechanizmu mx, odbiorcy nie sięgają awaryjnie do rekordów MX. Gdy nic nie pasuje i nie ma redirect, wynikiem jest neutral.

exists, ptr i makra

  • exists sprawdza, czy nazwa daje się rozwiązać. Najczęściej używa się go z makrami SPF, takimi jak %{i} (adres IP nadawcy), do budowania nazw dla poszczególnych wiadomości. Jeśli nazwa nie istnieje, po prostu nic nie pasuje i ocena trwa dalej. To zaawansowane narzędzie dla dużych nadawców, rzadko potrzebne.
  • ptr zależy od odwrotnego DNS. Jest wolny, zawodny i obciąża serwery odwrotnego DNS. Nie należy go publikować, a jeśli się go znajdzie, trzeba go usunąć.

all: zakończenie

all pasuje do wszystkiego, co pozostało, więc jego kwalifikator określa wynik dla każdego serwera, którego nie wymieniono. Naszym ustawieniem domyślnym dla domen wysyłających pocztę jest ~all; v=spf1 -all jest właściwe dla domen, które nie wysyłają poczty. Nigdy +all ani samo all, które autoryzują cały internet. Pełne porównanie zawiera artykuł Softfail czy fail (~all czy -all).

Błędy, których warto unikać

  • redirect= razem z ~all lub -all, przez co przekierowanie jest po cichu ignorowane.
  • include: dla dostawcy, z którego usług już się nie korzysta. Marnuje wyszukiwania i nadal go autoryzuje.
  • Nawykowe a mx na początku rekordu.
  • ip4:192.0.2 (obcięte) zamiast ip4:192.0.2.0/24.
  • include=domain lub spacja po dwukropku.

Przy przekroczeniu 10 wyszukiwań pomogą artykuły Limit 10 wyszukiwań DNS i SPF permerror i SPF permerror: zbyt wiele wyszukiwań DNS. Jeśli trzeba wymienić źródło, które celowo jest bardzo pobłażliwe, ale nie powinno dawać wyniku pass SPF na potrzeby DMARC, można nadać mu kwalifikator ?. To przypadek zaawansowany; współdzielone konfiguracje wysyłkowe omawia artykuł Współdzielone domeny i konfiguracje z wieloma usługami.

Bezpłatne konto DMARC

Surowe raporty DMARC w czytelnym panelu

Wystarczy skierować adres rua na naszą platformę, aby czytać wyniki według nadawcy i źródła zamiast otwierać pliki XML.

  • Wyniki pogrupowane według źródła wysyłki
  • Wyniki SPF, DKIM i dopasowania dla każdego nadawcy
  • Oryginalne raporty XML nadal dostępne do pobrania

Rejestracja bezpłatnego konta DMARCRozmowa z ekspertem

Najczęściej zadawane pytania

Czym różni się include od redirect?

include mówi „dopuść również tych, których dopuszcza tamta domena”, a o wszystkim innym nadal decyduje własny rekord. redirect mówi „użyj całej odpowiedzi tamtego rekordu” i jest przeznaczony dla domen pod własną kontrolą.

Czy ip4 wykorzystuje wyszukiwanie DNS?

Nie. ip4, ip6 i all się nie liczą. include, a, mx, ptr, exists i redirect się liczą.

Czy mechanizm SPF a to to samo co rekord DNS A?

Nie. Rekord DNS A przypisuje nazwie adres IP. Mechanizm SPF a wykorzystuje rekordy A (i AAAA) domeny, aby ustalić, które adresy IP pasują, i kosztuje jedno wyszukiwanie.

Czy używać ptr?

Nie. Nie należy go publikować.

Dlaczego include dostawcy z -all nie powoduje, że wszystko kończy się wynikiem fail?

Ponieważ include szuka w innym rekordzie tylko wyniku pass. Wszystko inne oznacza jedynie „tu nic nie pasuje”, a własny rekord jest oceniany dalej.