SPF-mechanismen: include, a, mx, ip4, ip6, redirect
include, a, mx, ip4 en ip6 zijn SPF-mechanismen: elk ervan beschrijft een verzameling IP-adressen, en als het IP-adres van de verbindende server in die verzameling zit, komt het mechanisme overeen en bepaalt het het SPF-resultaat. redirect is anders. Het is een modifier die de hele beoordeling overdraagt aan het record van een ander domein als niets anders overeenkwam. De overige mechanismen zijn all, dat met alles overeenkomt en aan het einde hoort, exists, een hulpmiddel voor experts, en ptr, dat u niet zou moeten gebruiken. Zes termen (include, a, mx, exists, ptr en redirect) kosten elk een DNS-lookup, en dat is belangrijk, omdat een controle er maximaal 10 mag gebruiken.
Hoe de termen in een volledig record passen (de syntaxis van het SPF-record als geheel), leest u in Een SPF-record aanmaken.
Hoe termen worden gelezen
Een SPF-record is v=spf1 gevolgd door termen die door spaties worden gescheiden. Ontvangers beoordelen ze van links naar rechts, en het eerste mechanisme dat overeenkomt, wint. De qualifier ervan bepaalt het resultaat:
| Qualifier | Resultaat bij overeenkomst |
|---|---|
+ (of niets) |
pass |
- |
fail |
~ |
softfail |
? |
neutral |
ip4:192.0.2.10 en +ip4:192.0.2.10 betekenen dus hetzelfde. Namen van mechanismen en modifiers zijn niet hoofdlettergevoelig. Onbekende modifiers worden genegeerd.
Naslagtabel
| Term | Type | Wat het doet | Kost een DNS-lookup? |
|---|---|---|---|
ip4:<address>[/prefix] |
mechanisme | Komt overeen als het IPv4-adres in dat netwerk ligt. De standaard is /32, één enkel adres. Schrijf bereiken in CIDR-notatie: 192.0.2.0/24, niet 192.0.2. |
Nee |
ip6:<address>[/prefix] |
mechanisme | Hetzelfde voor IPv6. De standaard is /128. | Nee |
a[:domain][/prefix] |
mechanisme | Komt overeen als het IP-adres een van de A- of AAAA-adressen van het domein is. Zonder domein wordt het huidige domein gebruikt. | Ja |
mx[:domain][/prefix] |
mechanisme | Zoekt de MX-hosts van het domein op en daarna hun adressen. Een mx-term die meer dan 10 adreslookups nodig heeft, geeft permerror. |
Ja |
include:<domain> |
mechanisme | Voert een volledige SPF-controle uit tegen het record van een ander domein en komt alleen overeen als die controle pass geeft. Een doel zonder SPF-record geeft permerror. | Ja, plus elke lookup in het opgenomen record |
exists:<domain> |
mechanisme | Komt overeen als de (meestal met macro’s opgebouwde) naam een A-record heeft. Voor experts. | Ja |
ptr[:domain] |
mechanisme | Test via reverse DNS. Publiceer het niet. | Ja |
all |
mechanisme | Komt altijd overeen. Zet het als laatste; alles daarna wordt genegeerd. | Nee |
redirect=<domain> |
modifier | Wordt alleen gebruikt als geen enkel mechanisme overeenkwam. Het resultaat van het doelrecord wordt het resultaat van dit record. Wordt genegeerd als het record all bevat. |
Ja |
exp=<domain> |
modifier | Verwijst naar een toelichtende tekst die een ontvanger bij fail kan tonen. |
Nee |
De regels voor lookups, ook voor geneste, staan in De limiet van 10 DNS-lookups en SPF-permerror.
include: “sta ook toe wie dat domein toestaat”
Met include autoriseert u een dienst die door iemand anders wordt beheerd, zoals uw mailboxprovider of een marketingplatform:
v=spf1 include:_spf.google.com include:spf.protection.outlook.com ~all
De naam zet mensen op het verkeerde been: het kopieert het andere record niet naar het uwe. Het beoordeelt dat record afzonderlijk en gebruikt alleen de uitkomst:
- Als het opgenomen record pass geeft, komt uw
includeovereen en is uw resultaat pass (of de qualifier die u op deincludehebt gezet). - Als het fail, softfail of neutral geeft, komt uw
includegewoon niet overeen, en gaat de beoordeling verder met uw volgende term. - Als het temperror of permerror geeft, komt die fout terug in uw controle.
Daarom maakt een -all van een leverancier in diens eigen record uw record niet strikt, en beëindigt het uw beoordeling niet. Uw eigen laatste all beslist nog steeds over alles wat niet overeenkwam.
Twee praktische gevolgen:
- Een
include:die verwijst naar een domein zonder SPF-record, geeft permerror. Typfouten en leveranciers die zijn gestopt, zijn de gebruikelijke oorzaak. - Een include kan veel meer autoriseren dan u verwacht, omdat u alles vertrouwt wat het andere domein vermeldt. SPF autoriseert infrastructuur, geen individuele klanten, dus iedereen die via hetzelfde gedeelde platform verstuurt, kan voor uw domein slagen. Voeg alleen includes toe die een leverancier documenteert, en verwijder ze als u de leverancier niet meer gebruikt.
De keuze tussen de include: van een leverancier en uitgelijnde (alignment) DKIM van die leverancier wordt behandeld in SPF-include of DKIM van de leverancier; een leverancier van begin tot eind toevoegen staat in Een externe verzender toevoegen zonder DMARC te breken.
redirect: “gebruik het volledige antwoord van dat record”
redirect is bedoeld om één beleid te delen tussen domeinen die u beheert. Als u veel merkdomeinen hebt, kan elk ervan naar één onderhouden record verwijzen:
brand-a.example. TXT "v=spf1 redirect=_spf.example.com"
brand-b.example. TXT "v=spf1 redirect=_spf.example.com"
Als niets in het record overeenkwam, beoordeelt de ontvanger _spf.example.com en gebruikt hij het resultaat daarvan, inclusief de eigen all van dat record. Een paar regels zijn belangrijk:
- Het wordt genegeerd als
allergens in het record voorkomt.v=spf1 include:_spf.google.com redirect=_spf.example.com ~allgebruikt de redirect nooit. - Een redirect-doel zonder SPF-record geeft permerror.
- Gebruik het maximaal één keer. Zet het als laatste, al is die positie niet verplicht.
- Gebruik het alleen voor domeinen die onder uw eigen administratieve beheer vallen. U kunt niet betrouwbaar doorverwijzen naar een domein dat u niet beheert.
Om twee leveranciers te autoriseren, gebruikt u twee includes en uw eigen einde: v=spf1 include:vendor-a.example include:vendor-b.example ~all. include:vendor-a.example redirect=vendor-b.example is geldige syntaxis, maar geeft het record van leverancier B de controle over uw eindresultaat.
a en mx: alleen gebruiken als u ze echt bedoelt
a en mx zijn handig, maar elk kost een lookup, en ze volgen uw DNS: als u uw website of MX-hosts verplaatst, verschuift de verzameling geautoriseerde IP-adressen mee. In de meeste gevallen zijn a en mx niet meer de beste keuze. De a mx die sommige sjablonen vooraan in elk record zetten, autoriseert vaak webservers die nooit e-mail versturen.
Gebruik mx alleen als uw servers voor inkomende e-mail echt ook uitgaande e-mail versturen. Voor uw eigen vaste servers zijn ip4: en ip6: goedkoper en exact.
Eén correctie op wat u in andere handleidingen tegenkomt: als uw record geen mx-mechanisme heeft, vallen ontvangers niet terug op uw MX-records. Zonder overeenkomst en zonder redirect is het resultaat neutral.
exists, ptr en macro’s
existscontroleert of een naam wordt omgezet. Het wordt vooral gebruikt met SPF-macro’s zoals%{i}(het IP-adres van de afzender) om namen per bericht op te bouwen. Als de naam niet bestaat, is dat gewoon geen overeenkomst; de beoordeling gaat door. Het is een geavanceerd hulpmiddel voor grote afzenders, en u hebt het zelden nodig.ptris afhankelijk van reverse DNS. Het is traag, onbetrouwbaar en een belasting voor de reverse-DNS-servers. Publiceer het niet, en verwijder het als u het tegenkomt.
all: het einde
all komt overeen met alles wat overblijft, dus de qualifier ervan bepaalt het resultaat voor elke server die u niet hebt vermeld. Onze standaard voor verzendende domeinen is ~all; v=spf1 -all is juist voor domeinen die geen e-mail versturen. Nooit +all of een kale all, die het hele internet autoriseren. De volledige vergelijking staat in Softfail of fail (~all of -all).
Fouten die u beter kunt vermijden
redirect=samen met~allof-all, waardoor de redirect stilzwijgend wordt genegeerd.- Een
include:voor een leverancier die u niet meer gebruikt. Die verspilt lookups en blijft de leverancier autoriseren. - Een gewoontegetrouwe
a mxvooraan in het record. ip4:192.0.2(afgekapt) in plaats vanip4:192.0.2.0/24.include=domain, of een spatie na de dubbele punt.
Als u boven de 10 lookups uitkomt, zie dan De limiet van 10 DNS-lookups en SPF-permerror en SPF-permerror: te veel DNS-lookups. Als u een bron moet vermelden die bewust ruim is, maar niet wilt dat die een SPF-pass voor DMARC oplevert, kunt u er de qualifier ? aan geven. Dat is een geavanceerd geval; gedeelde verzendconfiguraties worden behandeld in Gedeelde domeinen en configuraties met meerdere diensten.
Gratis DMARC-account
Van ruwe DMARC-rapporten naar een overzichtelijk dashboard
Laat uw rua-adres naar ons platform verwijzen en lees de resultaten per afzender en bron in plaats van XML-bestanden te openen.
- Resultaten gegroepeerd per verzendbron
- SPF-, DKIM- en uitlijningsresultaten per afzender
- De originele XML-rapporten blijven beschikbaar om te downloaden
Veelgestelde vragen
Wat is het verschil tussen include en redirect?
include zegt “sta ook toe wie dat andere domein toestaat”, en uw record beslist nog steeds over al het andere. redirect zegt “gebruik het volledige antwoord van dat andere record”, en is bedoeld voor domeinen die u beheert.
Gebruikt ip4 een DNS-lookup?
Nee. ip4, ip6 en all tellen niet mee. include, a, mx, ptr, exists en redirect wel.
Is het SPF-mechanisme a hetzelfde als een DNS-A-record?
Nee. Een DNS-A-record koppelt een naam aan een IP-adres. Het SPF-mechanisme a gebruikt de A- (en AAAA-)records van een domein om te bepalen welke IP-adressen overeenkomen, en kost één lookup.
Moet ik ptr gebruiken?
Nee. Publiceer het niet.
Waarom laat mijn include van een leverancier met -all niet alles mislukken?
Omdat include in het andere record alleen naar een pass zoekt. Al het andere betekent gewoon “hier geen overeenkomst”, en uw record gaat verder.