Przejdź do treści
  • Brak sugerowanych wyników, ponieważ pole wyszukiwania jest puste.

Polityka dla subdomen nie działa tak, jak oczekiwaliśmy

Gdy polityka DMARC subdomeny zaskakuje, przyczyną jest zwykle jedna z czterech rzeczy. Zastosowano sp domeny nadrzędnej (lub jej p, jeśli nie ma sp). Subdomena ma własny rekord DMARC i wygrało p tego rekordu. Oczekiwano, że np obejmie nazwę, która faktycznie istnieje. Albo polityka była prawidłowa, ale poczta nie miała dopasowanego (alignment) wyniku pass SPF ani DKIM: subdomena nie korzystała z rekordów domeny nadrzędnej i nie ma własnych. Przed jakąkolwiek zmianą należy ustalić, którego rekordu użył odbiorca.

Jeśli najpierw potrzebne jest pojęcie, działanie sp i np opisuje artykuł Polityka dla subdomen (sp). Ten artykuł zaczyna od objawu.

Krok 1: znaleźć rekord, który faktycznie zastosowano

Dla poczty z billing@news.example.com odbiorca ustala to tak:

  1. Czy pod _dmarc.news.example.com jest prawidłowy rekord? Jeśli tak, obowiązuje p tego rekordu. Ewentualne sp w nim jest ignorowane.
  2. Jeśli nie, odbiorca przechodzi w górę drzewa DNS do rekordu domeny organizacyjnej i bierze sp (lub p) dla istniejącej subdomeny albo np dla nazwy, która nie istnieje. Jeśli nieistniejące nazwy mają znaczenie, należy jawnie ustawić np. Aktualny standard można odczytać na dwa sposoby: według jednego odczytania np przechodzi awaryjnie na sp, a potem na p, według drugiego od razu na p. Implementacje już się różnią, dlatego należy samodzielnie ustawić np, zamiast polegać na którymkolwiek odczytaniu (Polityka dla subdomen (sp)).
  3. Brak rekordu gdziekolwiek oznacza, że DMARC nie ma zastosowania.

Pierwsze dwa wyszukiwania są więc zawsze takie same: odpytać _dmarc.<the exact From domain> i _dmarc.<your organizational domain>. Wiele niespodzianek staje się oczywistych, gdy oba rekordy leżą obok siebie.

Objawy i prawdopodobne przyczyny

Co widać Prawdopodobna przyczyna
Domena nadrzędna ma p=reject, ale wobec poczty subdomeny nie jest stosowane egzekwowanie Domena nadrzędna ma sp=none albo subdomena ma własny rekord z p=none. Jej własne p wygrywa.
W domenie nadrzędnej ustawiono sp=reject, a jedna subdomena to ignoruje Ta subdomena ma własny rekord _dmarc. Microsoft: „można przerwać dziedziczenie DMARC w subdomenie, tworząc w niej rekord DMARC TXT”.
Dodano sp= do własnego rekordu subdomeny i nic się nie zmieniło sp jest ignorowane w rekordach DMARC publikowanych w subdomenach. Liczy się p tego rekordu.
Rekord w b.example.com nie obejmuje a.b.example.com Odbiorca nie używa najbliższego rekordu. Używa rekordu domeny organizacyjnej, którą zwykle jest domena o najmniejszej liczbie etykiet, example.com.
np=reject nie zadziałało dla subdomeny Nazwa istnieje w DNS. Każdy rekord pod tą nazwą, nawet sam rekord A lub null MX, sprawia, że istnieje, więc obowiązuje sp (lub p). np dotyczy tylko nazw zwracających NXDOMAIN.
Po edycji cały rekord zaczął zachowywać się dziwnie Literówka w p, sp lub np, np. sp=rejct. Aktualny standard można odczytać na dwa sposoby co do dalszego postępowania (zob. niżej).
Poczta subdomeny nie przechodzi DMARC, choć polityka wygląda prawidłowo Poczta nie miała dopasowanego wyniku pass SPF ani DKIM. Polityka jest dziedziczona, rekordy SPF i DKIM nie. Przy dopasowaniu relaxed podpis DKIM domeny nadrzędnej może nadal przejść.
Skaner zgłasza brak rekordu DMARC w subdomenie Zwykle nic złego. Wiele skanerów odpytuje tylko _dmarc.<subdomain>. Jeśli obejmuje ją rekord domeny nadrzędnej, odbiorcy nadal stosują politykę domeny nadrzędnej.
Brakuje raportów dla jednej subdomeny Ta subdomena ma własny rekord, a jej raporty trafiają do rua tego rekordu lub donikąd, jeśli go nie ma (Dlaczego raporty DMARC nie docierają).

Przyczyny w szczegółach

Zapomniany rekord

Łatwo przeoczyć rekord _dmarc w subdomenie, pozostały po teście lub konfiguracji dostawcy, nadal z p=none. Ponieważ własne p subdomeny wygrywa, ten jeden rekord po cichu wyłącza subdomenę spod wszystkiego, co ustawiono w domenie nadrzędnej. Należy go usunąć, jeśli ma obowiązywać domena nadrzędna, lub zaktualizować jego p. Microsoft zauważa, że po skonfigurowaniu DMARC, gdy ustawienia są „w praktyce identyczne dla domeny nadrzędnej i wszystkich subdomen”, można usunąć rekordy subdomen i polegać na rekordzie domeny nadrzędnej.

Głębsze nazwy i rekordy pośrednie

Łatwo oczekiwać, że rekord w b.example.com obejmie a.b.example.com. Domyślnie tak nie jest. Przechodzenie drzewa wybiera domenę organizacyjną spośród znalezionych rekordów, a bez tagu psd jest to rekord o najmniejszej liczbie etykiet: example.com. Zatem a.b.example.com otrzymuje sp lub p domeny example.com. Aby nadać jej konkretną politykę, należy opublikować rekord pod _dmarc.a.b.example.com.

Rekord z psd=n może oznaczyć sam siebie jako domenę organizacyjną. Zmienia to też, które domeny uznaje się za wzajemnie dopasowane, dlatego należy go używać tylko przy zrozumieniu tego efektu (Dopasowanie relaxed czy strict).

Bardzo głębokie nazwy również mają limit. Przechodzenie drzewa wykonuje najwyżej osiem zapytań, a domeny dłuższe niż osiem etykiet, które potrzebują konkretnej polityki, muszą opublikować rekord pod dokładnie tą nazwą.

np i istniejące nazwy

np obejmuje nazwy, które w ogóle nie istnieją w DNS. Subdomena z jakimkolwiek rekordem, nawet tylko z rekordem A lub null MX, istnieje, więc otrzymuje sp lub p. Nie należy rozumieć np jako „subdomen, które nie wysyłają poczty”.

Literówki w sp lub np

Jeśli wartość jest błędnie zapisana, aktualny standard można odczytać na dwa sposoby. Według jednego odczytania błędny tag jest ignorowany i stosuje się jego wartość domyślną. Według drugiego nieprawidłowe sp lub np traktuje się jak brakujące p: działa jak p=none, jeśli rekord ma prawidłowe rua, a w przeciwnym razie nie stosuje się żadnego przetwarzania DMARC. Implementacje już się różnią. Tak czy inaczej jedna literówka może osłabić całą politykę, dlatego po każdej edycji należy sprawdzić rekord (Tagi DMARC: p, sp, np, adkim, aspf, rua, ruf, fo i t).

Polityka jest dziedziczona. SPF i DKIM nie.

Subdomena otrzymuje politykę DMARC domeny nadrzędnej, ale nie jej rekord SPF ani klucze DKIM. Przydatna reguła praktyczna mówi, że każda subdomena używana do wysyłki potrzebuje własnej konfiguracji SPF i DKIM, a w Microsoft 365 każda subdomena używana do wysyłania e-maili wymaga własnej konfiguracji DKIM. Sam protokół jest węższy: SPF jest potrzebny tylko dla nazw używanych w MAIL FROM, a klucze DKIM tylko dla nazw używanych jako d=. Subdomena występująca tylko w From może nadal być dopasowana przez rekordy domeny nadrzędnej przy dopasowaniu relaxed. Jeśli nowa subdomena marketingowa zaczyna wysyłać pod domeną nadrzędną z egzekwowaniem, z własnym MailFrom lub d= albo przy dopasowaniu strict, jej poczta może trafić do kwarantanny lub zostać odrzucona, ponieważ nic jej nie uwierzytelnia, a nie dlatego, że polityka jest błędna.

Znaczenie ma tu też tryb dopasowania. Przy dopasowaniu strict podpis DKIM dla d=example.com nie jest dopasowany do poczty z news.example.com. Przy dopasowaniu relaxed jest (Dopasowanie relaxed czy strict). Problemy z dopasowaniem specyficzne dla dostawców opisuje artykuł Poczta od nadawców zewnętrznych nie przechodzi dopasowania.

Odbiorcy mogą się różnić w przypadkach brzegowych

Aktualny standard zastąpił starsze podejście oparte na liście sufiksów publicznych przechodzeniem drzewa DNS. Google i Microsoft nie publikują, której metody używają ich serwery odbierające, więc w przypadkach brzegowych, np. przy tagach psd lub bardzo głębokich nazwach, dwaj odbiorcy mogą się nie zgadzać.

sp=none a egzekwowanie

p=reject; sp=none pozostawia każdą subdomenę bez ochrony i nie jest to egzekwowanie, które obejmuje domenę organizacyjną i jej subdomeny. Ma to też znaczenie dla BIMI (Polityka dla subdomen (sp), Lista kontrolna wymagań BIMI). Rekord p=quarantine; sp=none bywa używany do odizolowania subdomeny marketingowej. Należy traktować to jako krok ograniczony w czasie na okres naprawy uwierzytelniania subdomeny, a nie stan docelowy.

Sprawdzać po kolei

  1. Odpytać _dmarc.<exact From domain>. Czy jest tam rekord? Jakie ma p?
  2. Odpytać _dmarc.<organizational domain>. Jakie są p, sp i np? Czy są literówki?
  3. Czy subdomena istnieje w DNS? To rozstrzyga między sp a np.
  4. Czy subdomena ma własny rekord SPF i podpisywanie DKIM dla wysyłanej poczty?
  5. Sprawdzić raporty zagregowane dla domeny From tej subdomeny: opublikowaną politykę, dyspozycję oraz wyniki SPF i DKIM (Raport zagregowany DMARC pole po polu).

Jeśli kilka usług wysyła z różnych subdomen, pomocny jest artykuł Współdzielone domeny i konfiguracje z wieloma usługami.

Błędy, których warto unikać

  • Zapomniany rekord _dmarc w subdomenie, nadal z p=none z czasów testów.
  • sp=none ustawione „tymczasowo” i nigdy niepodniesione.
  • Umieszczenie sp w rekordzie subdomeny w oczekiwaniu, że zadziała.
  • Oczekiwanie, że np obejmie istniejące subdomeny.
  • Wysyłanie z nowej subdomeny bez dopasowanego SPF lub DKIM dla nazw, których faktycznie używa.
  • Domyślne publikowanie osobnego rekordu w każdej subdomenie. Subdomeny dziedziczą. Rekord należy dodawać tylko wtedy, gdy subdomena potrzebuje innej polityki lub osobnych raportów.

Bezpłatne konto DMARC

Nie wiadomo, który nadawca nie przechodzi weryfikacji?

Po podłączeniu raportów DMARC domeny widać każdą usługę, która wysyła pocztę w imieniu domeny, oraz to, czy przechodzi SPF, DKIM i DMARC.

  • Wszystkie źródła wysyłki w jednym panelu
  • Wyniki SPF, DKIM i dopasowania dla każdego nadawcy
  • Bez czytania plików XML

Rejestracja bezpłatnego konta DMARCRozmowa z ekspertem

Najczęściej zadawane pytania

Dlaczego tag sp w subdomenie nic nie robi?

sp jest ignorowane w rekordach publikowanych w subdomenach. Obowiązuje p tego rekordu.

Skaner zgłasza, że subdomena nie ma rekordu DMARC. Czy to problem?

Zwykle nie, jeśli obejmuje ją rekord domeny nadrzędnej. Należy sprawdzić sp (lub p) domeny nadrzędnej.

Dlaczego poczta subdomeny nie przechodzi, skoro polityka jest prawidłowa?

Prawdopodobnie dlatego, że poczta nie miała dopasowanego wyniku pass SPF ani DKIM. Polityka jest dziedziczona, rekordy SPF i DKIM nie. Należy sprawdzić, czy subdomena wysyła z własnym MailFrom lub d= i czy dopasowanie jest strict.

Domena nadrzędna ma p=reject. Dlaczego wobec subdomeny nie jest stosowane egzekwowanie?

Należy poszukać sp=none w domenie nadrzędnej lub rekordu w subdomenie z własnym p=none.